Przewodnik dydaktyczny

3. Podział podłoży drukowych

Forma: artykuł o charakterze edukacyjnym

Zawartość:

Artykuł stanowi materiał dydaktyczny wprowadzający w zagadnienia podłoży drukowych - podstawowego elementu każdego procesu poligraficznego, bez znajomości którego trudno w pełni zrozumieć specyfikę poszczególnych technik drukowania.

Tekst definiuje podłoże drukowe jako nośnik obrazu przenoszonego za pomocą formy drukowej i farby lub - w przypadku druku cyfrowego - tonera i atramentu, a następnie systematycznie omawia kryteria jego klasyfikacji. Pierwszym z nich jest kształt: artykuł rozróżnia podłoża płaskie (arkuszowe i zwojowe) oraz kształtki, czyli formy przestrzenne przeznaczone do bezpośredniego zadruku. Drugim kryterium jest chłonność farby - podłoża dzielone są na chłonne i niechłonne - a trzecim sztywność, decydująca o tym, czy materiał może być zadrukowywany w maszynach zwojowych, czy wyłącznie arkuszowych.

Materiał szczegółowo charakteryzuje poszczególne grupy podłoży płaskich: produkty papierowe (wytwory i przetwory papierowe, papier i tekturę), papiery syntetyczne w odmianie włóknistej i foliowej, folie z tworzyw syntetycznych wraz z ich podziałem na giętkie i półsztywne, folie aluminiowe, laminaty foliowe (folie kompleksowe), płyty z tworzyw sztucznych oraz blachy. Odrębna sekcja poświęcona jest kształtkom - butelkom, kubkom, puszkom napojowym i pojemnikom - wraz z opisem dedykowanych technik drukowania (typooffset, sitodruk, tampondruk) i konieczności aktywacji powierzchni niektórych tworzyw przed procesem druku.

Artykuł dostarcza usystematyzowanej, przekrojowej wiedzy o materiałoznawstwie poligraficznym - stanowi solidną bazę dla studentów kierunków poligraficznych i papierniczych, a praktykom branży przypomni, jak szeroki i zróżnicowany jest świat podłoży, z którymi stykają się na co dzień.