Techniki drukowania opakowań

4. Przemysłowe techniki drukowania

Zgodnie z normą ISO 12637-1:2008 [Norma ISO 12637-1:2008 Graphic technology - Vocabulary - Part] techniki te dzielone są na: bezfarbowe, bezformowe i z formą. Te ostatnie to techniki klasyczne czyli, tzw. analogowe, niestety techniki drukowania cyfrowe występują w obu pierwszych grupach.

W przypadku technik analogowych, czyli z formą, wyróżniamy cztery rodzaje technik drukowania. Podział ten jest oparty na wzajemnym względem siebie położeniu elementów formy drukowej przenoszących farbę drukową i nieprzenoszących jej na zadrukowywane podłoże.

Istnieją więc:

• technika drukowania wypukłego: drukowanie fleksograficzne, typograficzne i typooffsetowe;
• technika drukowania wklęsłego: rotograwiura, drukowanie tamponowe i wklęsłolinijne;
• technika drukowanie płaskiego: offset arkuszowy i offset zwojowy CSWO i HSWO;
• technika drukowania farboprzenikalnego: sitodruk i risografia.
  Do drukowania opakowań (w tym etykiet, które są do nich zaliczane) teoretycznie mogą być stosowane wszystkie powyższe techniki drukowania. 

Jednakże zastosowania przemysłowego w zadrukowywaniu opakowań nie znajdują: offset zwojowy HSWO, drukowanie wklęsłolinijne i risograficzne. Powszechnie stosowane jest natomiast niewymienione w powyższej klasyfikacji drukowanie offsetowe (zarówno zwojowe, jak i arkuszowe), w przypadku którego używa się farb utrwalanych promieniowaniem UV, poza drukowaniem kserograficznym (niestosowane do drukowania opakowań), jest to jednak problem klasyfikacji, a nie techniki. Na rys. 1. Przedstawiono podział klasycznych technik drukowania.