Drukowanie cyfrowe

2. Definicja drukowania cyfrowego

Poligraficzne sposoby drukowania dzielą się na dwie podstawowe grupy: klasyczne (inaczej tradycyjne lub analogowe np.: offset, fleksografia, rotograwiura, sitodruk i in.) i cyfrowe (elektrofotografia, drukowanie natryskowe i in.). Z technologicznego punktu widzenia kluczowa różnica między nimi polega na obecności lub braku materialnej formy drukowej, której zadaniem jest przenoszenie farby na podłoże (bezpośrednio lub pośrednio). W klasycznych metodach są obecne formy drukowe, a w procesie drukowania występuje docisk formy do podłoża (lub powierzchni pośredniej). Drukowanie cyfrowe – jest to nowoczesna technologia drukowania, która odbywa się na podstawie danych w pliku cyfrowym bez stosowania formy drukowej, w klasycznym jej rozumieniu. W literaturze angielskojęzycznej używa się nazwy non impact printing (NIP) lub najczęściej digital print oraz computer-to-print.

Rys. 1. Podział na techniki drukowania klasycznego i cyfrowego. Źródło: [Svitlana Khadzhynova, Stefan Jakucewicz: Sposoby drukowania cyfrowego. Monografia. Wydawnictwo Politechniki Łódzkiej, Łódź, 2016.]