5. Papiery syntetyczne

Papiery syntetyczne, a właściwie syntetyczne papiery drukowe to wytwory zawierające co najmniej 20% wagowych substancji syntetycznych, z rozwiniętymi powierzchniami zdolnymi do przyjmowania farby drukowej, ze współczynnikiem maksymalnego przyjmowania farby co najmniej 50% oraz zdolnością utrwalania farby drukowej nawet o niewielkiej adhezji do materiału podłoża, w postaci wstęgi lub arkuszy, o wyglądzie zbliżonym do papieru naturalnego.

Zawartość w papierze co najmniej 20% wagowych substancji syntetycznych zmienia skokowo wskaźniki wytrzymałościowe papieru w stanie mokrym i suchym oraz parametry fizykochemiczne. Wytwór z zawartością 20% substancji syntetycznych zachowuje się odmiennie niż papier wykonany z włókien celulozowych (tj. roślinnych).

Papiery syntetyczne są substytutem papierów naturalnych, stosowane są głównie tam, gdzie papier celulozowy (naturalny) ma zbyt krótką żywotność lub zbyt niską użyteczność. Są znacznie droższe od papierów celulozowych; ich udział w rynku wynosi zaledwie kilka procent.

Po boomie końca lat siedemdziesiątych i początku osiemdziesiątych ubiegłego wieku produkcja syntetycznych papierów drukowych została ograniczona w Europie do kilku, zaś w USA i Japonii do kilkunastu marek handlowych. Na rynku polskim spotyka się w ciągłej sprzedaży kilka marek produkowanych najczęściej w Europie oraz kilkanaście marek spoza Europy (USA, Japonia, Indie).

Papiery syntetyczne dzielone są na dwie podstawowe grupy :

  • papiery o budowie włóknistej (podłoże chłonne),
  • papiery o budowie foliowej (podłoże niechłonne).