Podział podłoży drukowych
Podział podłoży drukowych
10. Blachy
Blacha jest wyrobem hutniczym, którego grubość jest znacznie mniejsza od długości i szerokości. Grubości blach leżą w granicach od dziesiątych części milimetra do kilkudziesięciu milimetrów. Blachy mogą być gładkie lub mieć fakturę powierzchniową. Dostarczane są w postaci płaskich arkuszy lub taśm zwiniętych w kręgi. Zadrukowywane są w postaci arkuszy. Najczęściej do ich zadrukowywania stosowana jest technika offsetowa stosująca farby wypalane (piecowe) lub UV, sitodruk UV oraz techniki cyfrowe (głównie technika natryskowa ink – jet). Zadrukowane blachy służą głownie do produkcji opakowań (opakowania mogą być także wykonywane z blach niedrukowanych).
Blachy służą najczęściej do produkcji opakowań blaszanych w postaci puszek, pudełek, tub i różnego rodzaju zamknięć w tym i zamknięć koronowych oraz wszelkiego rodzaju tabliczek i tablic. Do produkcji opakowań drukowanych stosowane są tzw. blachy cienkie mające najczęściej grubość od 0,16 mm do 0,35 mm. Blachy są podłożami drukowymi płaskimi, sztywnymi i niechłonnymi.
Najczęściej stosowanymi blachami w charakterze podłoży drukowych są:
- blacha stalowa czarna,
- blacha stalowa biała,
- blacha aluminiowa.
Kształtki są formami przestrzennymi przeznaczonymi do drukowania. Najczęściej są to: butelki z tworzyw syntetycznych szkła, kubki i pojemnik i z tworzyw syntetycznych oraz metalowe stalowe lun aluminiowe puszki napojowe. Do kształtek zaliczane są, także przedmioty użytkowe takie jak długopisy, zapalniczki itp. Oraz pojemniki wykonane z masy papierowej do pakowania owoców i jajek.

Rys.5. Kubek z tworzywa sztucznego Źródło: własne

Rys.6. Opakowanie jogurtu Źródło: własne