Techniki drukowania opakowań

Technika drukowania farboprzenikalnego charakteryzuje się tym, że farba przechodzi przez formę drukową na zadrukowywane podłoże. Drukowanie farboprzenikalne ma dwie techniki pochodne:

• drukowanie sitowe;
• drukowanie risograficzne.

Drukowanie sitowe (zwane potocznie sitodrukiem) jest techniką pochodną drukowania farboprzenikalnego, w której proces drukowania odbywa się metodą bezpośrednią lub pośrednią z zastosowaniem formy płaskiej lub cylindrycznej.

Zastosowanie sitodruku jest wszechstronne, służy on do zadrukowywania zarówno kształtek, jak i podłoży płaskich. Praktycznie przy tej technice nie występują żadne ograniczenia względem rodzajów podłoży – można drukować m.in.: kształtki (w tym butelki szklane), blachy, płyty z tworzyw sztucznych, tekturę falistą itp.

Podstawą formy sitodrukowej jest siatka (stąd nazwa tejtechniki) z tworzywa. Najczęściej stosuje się różne fotochemiczne metody wykonywania form sitowych.

Forma powstaje w ten sposób, że miejsca niedrukujące na siatce zakrywa się, tj. tak je preparuje, by nie przepuszczały farby drukowej. W sitodruku stosowane są farby maziste, półpłynne i ciekłe. Lepkość farby zależy od rodzaju zadrukowywanego materiału.

Risografia jest technologią, w której zapis formy dostarczany jest do maszyny drukowej w formie elektronicznej, a następnie zmieniany wewnątrz urządzenia na fizyczną formę drukową, przyjmującą postać perforowanej folii, automatycznie zakładaną na zespół drukujący.

Risografia służy do szybkiego wykonywania druków jednobarwnych, rzadziej wielobarwnych, w nakładach małych i średnich. Jest to typowa technika stosowana do drukowania prac biurowych i niskonakładowych jednobarwnych materiałów naukowych. Technika ta nie jest przeznaczona do drukowania materiałów opakowaniowych.