3. Zasada drukowania

Podstawowe etapu drukowanie elektrofotograficznego to: ładowanie warstwy fotoprzewodzącej, naświetlanie obrazu, wywoływanie, przenoszenie tonera na zadrukowywane podłoże, utrwalanie nadruku na odbitce (rys. 1).

Na etapie ładowania powierzchnia warstwy fotoprzewodzącej pokrywa się równomiernie ładunkami elektrycznymi.  W procesie ładowania wykorzystywane są urządzenia: korotron, skoroton lub wałek pod napięciem. Naładowaną warstwę fotoprzewodzącą naświetla się za pomocą promieni lasera lub światłem diod przewodzących (LED). W miejscach naświetlonych warstwa zwiększa swe przewodnictwo elektryczne i zostaje rozładowana, a ładunki pozostałe w miejscach nienaświetlonych tworzą tzw. elektrostatyczny obraz utajony. Obraz utajony zastaje wywołany za pomocą proszku (tonera), który jest naładowany. W odróżnieniu od kserografii, gdzie toner posiada ładunek przeciwny do ładunku warstwy fotoprzewodzącej, w procesach cyfrowego druku elektrofotograficznego na etapie wywoływania najczęściej stosuje się toner, który posiada ładunek tego samego znaku co warstwa fotoprzewodząca (wywoływanie rewersyjne). Proces przeniesienia tonera na podłoże odbywa się w polu elektrostatycznym. W tym celu odwrotną stronę podłoża ładuje się tym samym znakiem co warstwa fotoprzewodząca. Na skutek przyciągania elektrostatycznego toner zostaje przeniesiony na podłoże zadrukowywane. Przeniesiony toner związany jest z podłożem za pomocą sił elektrostatycznych i w łatwy sposób może być usunięty z jego powierzchni. Uzyskanie trwałego nadruku odbywa się na etapie utrwalenia obrazu na skutek działania ciepła. Toner w swoim składzie zawiera składnik termotopliwy, który pod wpływem działania ciepła (temperatura utrwalenia wynosi ok. 160-200°C) stapia się i trwale wiąże się z podłożem.  W momencie, kiedy odbitka jest utrwalana, warstwa fotoprzewodząca zostaje oczyszczona z pozostałości tonera i zregenerowana, na przykład poprzez dodatkowe naświetlanie regenerujące, dzięki któremu odbywa się neutralizacja ładunków na powierzchni warstwy i w taki sposób cylinder z warstwą fotoprzewodzącą zostaje przygotowany do następnego cyklu produkcyjnego

Rys. 1. Schemat cyfrowego drukowania elektrofotograficznego. Źródło: [Svitlana Khadzhynova, Stefan Jakucewicz. Sposoby drukowania cyfrowego. Monografia. Wydawnictwo Politechniki Łódzkiej, Łódź, 2016. ]